Внатре / Inside

Премиера

Премиерна проекција на краткиот анимиран филм "ВНАТРЕ"

"Внатре" е 8 минутен анимиран филм изработен во техника на стоп-анимација.
Филмот се реализира во периодот од јуни 2008 година до април 2009 годна.

Екипата која работеше на реализација на филмот:
Сценарио/Режија/Сценографија/Фотографија/Анимација: Иван Ивановски
Извршен продуцент: Виолета Качакова
Монтажа: Доријан Миловановиќ
Музика: Владимир Каевски и Иван Ивановски
Звук: Ален Хаџи-Стефанов и Иван Ивановски

Асистент на сценографија: Огнен Луканоски
Визуелни ефекти: Мишо Ристов

Реализацијата на филмот е финансиски поддржана од Македонскиот филмски фонд и Швајцарската програма за култура во Македонија.


-------------------------------------------------------------------------

























Premiere screening of the short animated film "INSIDE"

"Inside" is a 8 min. animated film made in the stop motion animation technique.
The film was realized in the period from June, 2008 until April, 2009.

Film crew:
Writer/Director/Set Designer/DoP/Animator: Ivan Ivanovski
Line producer: Violeta Kachakova
Editor: Dorijan Milovanovik
Music: Vladimir Kaevski and Ivan Ivanovski
Sound design: Alen Hadzi-Stefanov and Ivan Ivanovski
VFX and Digital Intermediate: Misho Ristov
Assistant Set Designer: Ognen Lukanoski

The realization of the film was financially supported by the Macedonian Film Fund and the Swiss Cultural Programme in the Western Balkans.

Уличарење - Отворено Графичко Студио

-------------------- ----------



Основна тема на изложбата е Улицата, како синоним за движење, средба, социјализација, конфронтација, комуникација, манипулација... Место, слика на една општествената реалност.
Делата прикажуваат одредени ситуации од животот на скопските улици и










го отвораат прашањето како актуелната состојба влијае врз индивидуалната слобода и креирањето на општествено однесување...





----------------- -----------------------------










Изложбата беше отворена во среда, 4-ти јуни 2008 година во Отворено графичко студио – Музеј на град Скопје


Уличари:

Иван Ивановски (платна, цртежи, сценографија..)
Јаболко за Даскалот (музика, настап во живо)
Мишо Ристов (фотографии)

Wax and Wane

Шајкање

Љубовници

Влажен Сон

Од изложбата во Точка

Никола Гелевски
ОСТРОВЧИЊАТА-ЦРТЕЖИ

“Земјата на Магијата ја опкружуваат ситни пловечки островчиња. Во секое од нив по еден мртовец. Тој појас од знаци во водата ја заштитува земјата на Магијата”, вели Анри Мишо во својата славна поетско-прозна книга-архипелаг, сета составена од чудесни мали острови.
Ако светот на уметникот е своевидна земја на магијата, тогаш изложбите се своевидни пловечки островца населени, секое поединечно, со по еден мртовец. Стражар и светилничар, едновремено, и за двете насоки: да го чува

уметниковиот свет на Магијата, но и да ја одбележи границата кон другиот свет, на “живите”, на отелотворените, на немагичните? Таа граница е интересно место за средби, како гробишта.
Во цртежите на Иван Ивановски има нешто од двата света; тие цртежи потсетуваат на островца со мртовци, или на полнети гуштери во кои знаат да се наредат и до петнаесет возрасни луѓе! Тие цртежи се оние подземни интензитети за
кои зборува Жил Делез: пулсираат нис своите наноси и густини како задишани кртови во бекство. Тие цртежи се флуидни, разлеани, како да се дел од друга приказна, од друг свет, а сепак треперат во овој, создаваат свои мрежи и значења. Често наликуваат на скица, но во позитивната смисла: потегот, гестот, насетената контура понекогаш содржат повеќе потенцијална енергија од отелотворениот облик, од пропишаното инкубаторско зреење...
Се чини дека Ивановски - што веројатно е типично за младоста - во уметноста повеќе го интересираат токму енергиите, расположенијата, моментните состојби, отколку големите констелации, формите и завршеностите. Неговото цртање е како истражување на сопствените пред с# емотивни предели, ловење на тонови, слоеви, густини...
Како Иван да се обидува да ја сотре онаа капсула (со цијанид збутан во заб?:) која стои помеѓу човекот и гледаното, за што исто така пишува Мишо: “Додека се набљудува еден пејзаж во повеќето луѓе со образува, така велат, една капсула. Таа капсула не е толку малечка колку што се мисли. Таа капсула е медиумот меѓу пејзажот и набљудувачот. Ако набљудувачот успее да ја раскине и да ја неутрализира капсулата, тогаш тој би бил неизмерно среќен, би го здобил рајот на земјата.”
Се разбира дека ретко кој од нас ја проголтал или уништил капсулата и останал жив. Затоа е уметноста - да ги насетува другите светови, а понекогаш и да ги штити тие други светови уд упадот на натрапниците. Напад и одбрана, едновремено? Граница, со островчиња, и во секое по еден мртовец-цртеж.

Изложба во Точка

Мршојадецот

Куп железо, мртва механика,
талог на опшеството и р’ѓа во воздухот

Тамо јаде Мршојадецот!

Your children are next!

Глеам на ТВ девојче од 6-7 години збори нешто у стил “да влеземе у нато за да нема повеке војни„ еден куп деца со парола "Македонија во НАТО, ние децата нивно злато" жути и црвени го слават денот на АРМ. Глеам и не ми се верува, кој болен ум го смислил и организирал ова?
Злоупотреба на деца?! НАТО што стои позади секое срање у светов, миљион убиени деца и цивили, да не идам далеку, срањето што ни се случи 2001 у Македонија.
А уште и некој министер, шо и да е, тврди дека децата се самоорганизирале, нашле пари за пароли, летоци, со политичка содржина.....
и ми текна на една песна од manic street preachers - if you tolerate this


"Македонија во НАТО, ние децата нивно злато" УЖАС!

Влажен сон

Лето 2007

45 степени, еден куп досадни муви, пожар на Водно...
Колку е долго лето у Скопје.

T'rm

Го Мразам Капитализмот

Mooger Fooger

Битола, лето 2006

Plan 9 From Outer Space

Филм од 1959 година во режија на Edward D. Wood Jr....

Викаат дека е најлош филм на сите времиња, врска немат!

Масовна Хипноза

Забавна Програма (во Полицјска Држава)


Во иднина ке гледаме повеке вакви ствари на ТV.

(направено во чест на новиот закон за јавен ред и мир)

види

иШо напеарчфт

Уште една соцреалистична скулптура, баш тоа што ни требаше.
Јасно е дека скулптурата што стои на плоштадот Пела во Скопје, фигура што треба да претставува Крсте Петков Мисирков е направена само заради некој глупи политички причини, али нема везе, требаше и треба да стои споменик од таков човек во главниот град на државава.
Би се задржал на самото дело.
Каде што застанал со работа авторот (незнам кој е) на ова дело не ни почнува уметноста, создавањето, како и да е, не е ни никаква база за нешто да може да се создаде, не е
„академска уметност“, ништо, мрак, само обична соцреалистична скулптура, како сме навикнале да ги викаме оние ствари
(на томе серафимовски, Димо Тодоровски(со неколку исклучоци)....) кој ги глеаме у МК., а не е ни тоа соцреализам, батали.
Уште една ствар, каде му се јајцата на К.П. Мисирков, авторов ги заборавил, еј! знаеш ли колкави јајца имал Крсте!!!

(ке се навратам на текстов)